Ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα

Στα περισσότερα πράγματα γύρω μας, ο τρόπος που τα αντιλαμβανόμαστε είναι σχετικός... Εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες, προσωπικά βιώματα και εμπειρίες, τρόπο σκέψης και μορφωτικό επίπεδο, τους ανθρώπους γύρω μας, δεδομένες χρονικές συνθήκες και περιστατικά, προσωπική σχέση, συμπάθεια, αγάπη, ενδιαφέρον και πολλά πολλά πολλά ακόμα. Άραγε εκτός από τον υποκειμενικό τρόπο σκέψης του καθενός θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπάρχει κάποιος αντικειμενικά γενικά αποδεκτός σωστός τρόπος σκέψης... Είναι κάτι πολύ δύσκολο να απαντηθεί και όποια απάντηση και να δώσεις πάλι δεν θα ξέρεις κατά πόσο είναι αντικειμενική.

Η απάντηση είναι όχι... Όπως είχε πει ο Herbert Spencer κανένας δεν μπορεί να είναι εντελώς ελεύθερος, αν δεν είναι όλοι ελεύθεροι. Κανένας δεν μπορεί να είναι εντελώς ηθικός, αν δεν είναι όλοι ηθικοί. Κανένας δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος, αν δεν είναι όλοι ευτυχισμένοι. Δεν μπορεί λοιπόν να σκεφτόμαστε όλοι το ίδιο. Θα ήταν αντίθετο με τους νόμους του σύμπαντος. Αν δεν υπήρχε η αντίθετη άποψη θα ήμασταν ακόμα χειρότερα καταδικασμένοι. Ο λόγος ύπαρξης της διαφορετικής άποψης είναι ακριβώς αυτός. Να επιβεβαιώσει ή να απορρίψει την άλλη άποψη. Εξάλλου έχουμε δει πολλές φορές ακριβώς τα ίδια πράγματα να τα ερμηνεύουμε με άλλο τρόπο όταν πρόκειται για εμάς, και με άλλο τρόπο όταν πρόκειται για τους άλλους. Αυτό είναι ακριβώς η απόδειξη του λάθους τρόπου σκέψης αφού ως γνωστόν, όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα δεν ενδιαφέρει κανέναν, αλλά όταν καίγεται το σπίτι σου προφανώς σε ενδιαφέρει. Κάθε φορά αλλάζει η οπτική γωνία που εξετάζεις ένα θέμα γι αυτό και αλλάζει ο τρόπος αντιμετώπισης του. Είναι για παράδειγμα όπως όταν παρατηρείς ένα τρένο που περνάει... Όταν είσαι επάνω στο τρένο η ταχύτητα του σου φαίνεται φυσιολογική, όταν είσαι εξωτερικά από το τρένο ακίνητος παρατηρητής σου φαίνεται ότι κινείται γρήγορα και όταν είσαι σε ένα αεροπλάνο και βλέπεις το τρένο σου φαίνεται ότι κινείται αργά. Η πραγματική ταχύτητα του τρένου όμως υπάρχει και ξέρεις ποια είναι...

'Αρα καταλήγουμε ότι οι γνώμες διαμορφώνονται τελικά από τα συναισθήματα και όχι από την λογική. Οι διαφορετικές γνώμες συμβάλλουν στο να γίνει η σύνθεση και να πάρουμε την σωστή απόφαση και πάντα η σωστή απόφαση είναι υποκειμενική για τον καθένα. Ο oscar wilde είχε πει : Ο κυνισμός συνίσταται στο να βλέπεις τα πράγματα όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι. Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο από το να μην μπορείς να σεβαστείς την ελευθερία της διαφορετικής απόψεως αλλά και την διαφορετικότητα τρόπου σκέψεως. Επίσης κάτι πολύ επικίνδυνο είναι να μην μπορείς να συγκρίνεις και να καταλάβεις την διαφορά. Όταν θεωρήσεις τα πάντα ίδια και όμοια, τότε έχεις χάσει νωρίς χωρίς καν να παίξεις...

Ας τους αφήσουμε να μηρυκάζουν την αθλιότητά τους, δεν είναι άξιοι να τους κηρύξουμε την αλήθεια.

Μια ωραία ιστορία...

Ήταν κάποτε δύο άνθρωποι ένας άντρας και μια γυναίκα ερωτευμένοι και αγαπημένοι...

Η γυναίκα είχε ένα πρόβλημα με τα μάτια της, ήταν τυφλή, δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να δει τον αγαπημένο της, αλλά ήταν σίγουρη πως αυτός ο άνθρωπος ήταν ο μοναδικός για αυτήν, ήξερε πως ήταν το άλλο της μισό και θα ζούσαν για πάντα ευτυχισμένοι μαζί. Δεν την ενδιέφερε τίποτε άλλο. Ο άντρας και αυτός την αγαπούσε τόσο πολύ που θα μπορούσε να κάνει τα πάντα γι αυτήν μόνο για να είναι ευτυχισμένη... Το μοναδικό ίσως παράπονο της γυναίκας ήταν, ότι ήταν τυφλή και δεν μπορούσε να δει τον αγαπημένο της, να ζήσει και να δει όλες τις όμορφες στιγμές που περνούσε μαζί του. Έτσι έψαχναν και οι δύο να βρουν έναν τρόπο να μπορέσει η γυναίκα να ξαναβρεί το φως της.

Μια μέρα ο άντρας της γεμάτος χαρά της είπε βρήκα τα μάτια σου, και εκείνη ενθουσιασμένη και ευτυχισμένη όσο τίποτα άλλο τον αγκάλιασε και τον φίλησε. Μέτα από λίγο καιρό η γυναίκα πράγματι βρήκε το φως της και έτσι μπόρεσε να δει αυτό που τόσο πολύ ήθελε, τον άνθρωπο της ζωής της, τον αγαπημένο της. Τότε, μόλις τον είδε απογοητεύτηκε, και βλέποντας τόσα πράγματα γύρω της που μέχρι πριν δεν μπορούσε να δει του ζήτησε να χωρίσουν και του είπε πως δεν τον αγαπάει πια.
Τότε εκείνος έφυγε σκυφτός και λυπημένος και δεν είπε τίποτα.

Μετά από κάποια χρόνια, απλά της έστειλε ένα γράμμα που έγραφε:

''Να προσέχεις τα μάτια μου...''

Από τότε ο έρωτας είναι τυφλός...

Στα Μονοπάτια τ' ουρανού: Στη σιωπή του ουρανού γεννήθηκε η Α γ ά π η κι έγινε όνειρο, Παιδί της Νύχτας, που αντανακλά στο φως του Ήλιου το Χαμόγελο της Ζωής, και την χαμένη της Αθωότητα στο βλέμμα ενος παιδιού, Στα Μονοπάτια τ'Ουρανού γέρνει και ξαποσταίνει.

Να θυμάσαι:

Το να αγαπάς δεν είναι τίποτα. Το να σε αγαπούν είναι κάτι. Το να αγαπάς και να σε αγαπούν είναι το παν

Στα όνειρα και στην αγάπη τίποτα δεν είναι ανέφικτο

Άσυλο ή Ασυλία...

Πάντα όταν σκέφτομαι ιστορικά γεγονότα, έχω και την τάση να κάνω συγκρίσεις. Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου πριν 35 χρόνια. Καμία σχέση με το σήμερα. Μέρα με τη νύχτα θα έλεγα. Τότε ύψωναν Ελληνικές σημαίες και τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο. Σήμερα τις καίνε. Και μακάρι να ήταν μόνο αυτό…

Το δικαίωμα του ασύλου (ή του πολιτικού ασύλου) είναι μια αρχαία δικαστική έννοια, κάτω από την οποία ένα πρόσωπο που διώκεται για τις πολιτικές του απόψεις ή τη θρησκευτική πίστη στη χώρα του μπορεί να προστατευθεί από μια άλλη κυρίαρχη αρχή, μια ξένη χώρα, ή μια εκκλησία, όπως στους μεσαιωνικούς χρόνους. Το δικαίωμα του ασύλου προασπίζει το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και απόψεων, προασπίζει πάνω απ όλα την ελευθερία.

Εδώ στην Ελλάδα η έννοια αυτή έχει παρερμηνευθεί. «Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία.»

Δεν είναι δυνατόν να αντιλαμβανόμαστε την έννοια του ασύλου στην περίπτωση της νομικής, που 230 λαθρομετανάστες που πεθαίνουν από την πείνα και την εξαθλίωση, βρήκαν καταφύγιο στο κτίριο της νομικής, και να μην την αντιλαμβανόμαστε όταν το πανεπιστήμιο καίγεται και παρεμποδίζεται η ομαλή λειτουργία του για όλους τους φοιτητές. Στην περίπτωση των λαθρομεταναστών καταλάβαμε την λανθασμένη λειτουργία του ασύλου. Αν οι λαθρομετανάστες ήταν φοιτητές, κανένας εισαγγελέας δεν θα έπαιρνε καμία απόφαση ακόμα κι αν το πανεπιστήμιο ανατιναζόταν. Δεν γίνεται να μην εφαρμόζονται οι νόμοι, να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η απόλυτη ξεφτίλα και η παράνοια των γεγονότων είναι ότι τελικά ο φασίστας και ο συκοφάντης είναι αυτός που απλά θέλει να λειτουργήσει αυτό το ίδρυμα για τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε και απλά να εφαρμοσθούν οι νόμοι, όπως άλλωστε σε όλες τις άλλες χώρες του κόσμου. Αυτός ο άνθρωπος πρέπει να αισθάνεται ντροπή, σύμφωνα με τις κατευθυνόμενες αγωνιστικές μειοψηφίες και τα ξεπουλημένα μέσα μαζικής επικοινωνίας.

Όποιος δεν μπορεί να εφαρμόσει τους νόμους, είναι επικίνδυνος για την δημοκρατία. Το άσυλο κατάντησε ασυλία και ατιμωρησία. Ακόμα και διοικήσεις ή και οι φοιτητές καθίστανται ενίοτε όμηροι μειοψηφιών που καλυπτόμενοι από το άσυλο, εκβιαστικά προσπαθούν να επιβάλουν φασιστικά την θέληση τους. Γιατί όπως είχε πει και ο Malcolm de Chazal:

Οι άνθρωποι είναι συντηρητικοί ως προς αυτό που κατέχουν και επαναστάτες ως προς αυτό που κατέχουν οι άλλοι.

31η Ιανουαρίου 1996 - Δεν ξεχνώ

«Στις επτά και μισή, πήραμε διαταγή να μαζέψουμε τα πράγματα και να πάρουμε το σύμβολο μαζί μας», περιγράφει ο Θεόδωρος Μούσης, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής των ανδρών, των βατραχανθρώπων που βρίσκονταν επάνω στο πετρώδες, ξερό έδαφος της βραχονησίδας ακάλυπτοι, σαν πρόβατα επί σφαγήν. «Πήγαμε εκεί ξέροντας ότι θα πεθαίναμε στην περίπτωση εμπλοκής. Αυτές ήταν οι διαταγές. Στόχος μας; Να εξοντώσουμε όσους περισσότερους μπορούσαμε κερδίζοντας χρόνο. Γι’ αυτό και ο εξοπλισμός μας ήταν υπερσύγχρονος», προσθέτει ο επικεφαλής των Ελλήνων βατραχανθρώπων.

Η ΟΥΚ είχε εντολή να εγκατασταθεί εκεί ώστε να ελέγχει τις κινήσεις των Τούρκων βατραχανθρώπων, που αποβιβάστηκαν στη βραχονησίδα, ενώ παρακολουθούσε τη τουρκική φρεγάτα τύπου «Μέκο», η οποία προσέγγιζε τη δυτική ‘Ιμια.

«Να μην κατεβάσουμε τη σημαία, είπαν κάποια από τα παιδιά. Όλοι κλαίγαμε. Ο ένας κράταγε τον άλλον. Με βαριά καρδιά, λίγο πριν αποχωρήσουμε έδωσα παράγγελμα: “Προσοχή”. Είπαμε τον εθνικό ύμνο και στις 8.30 πήραμε τη σημαία και φύγαμε».

Τα λόγια του Θ. Μούση είναι απόδειξη ότι όλοι ήταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τα χειρότερα, να ρισκάρουν, να σκοτώσουν, αλλά και να θυσιαστούν για την πατρίδα, όπως τα τρία μέλη του πληρώματος του ελικόπτερου του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, που πέταγε εκείνη την ώρα πάνω από τα Ίμια, σε αντιδιαστολή με τους προδότες Σημίτη και Πάγκαλο που ήδη τους είχαν θυσιάσει, στον βωμό της ανέλιξης στην εθνοπροδοτική πολιτική καριέρας τους. Φαρσοκωμωδία και τραγική ειρωνεία και οι δηλώσεις του κ.Σημίτη «Ευχαριστούμε τους Αμερικάνους», στο μεγαλύτερο ξεπούλημα εθνικής κυριαρχίας της πατρίδας μας, και την μεγαλύτερη προδοσία που έχει γίνει ποτέ...

Μοναδική εξάιρεση οι τρεις μεγάλοι μας ήρωες:

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗΣ (ΑΝΤΙΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΠΝ)
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΛΑΧΑΚΟΣ (ΑΝΤΙΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΠΝ)
ΕΚΤΩΡ ΓΙΑΛΟΨΟΣ (ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΣ ΠΝ)

ΠΑΡΟΝΤΕΣ!!!

Σοφά λόγια αγάπης part 1

-Κάποτε με ρώτησες αν αγαπώ περισσότερο την ζωή μου ή εσένα,
και σου απάντησα μα φυσικά την ζωή μου... και τότε έφυγες σκυφτή αφού δεν κατάλαβες ποτέ πως η ζωή μου είσαι εσύ

-Μπορεί για όλο το κόσμο να είσαι απλά ένας άνθρωπος, μα για έναν άνθρωπο μπορεί να είσαι ολόκληρος ο κόσμος

-Πολλοί άνθρωποι λένε "σ' αγαπώ γιατί σε χρειάζομαι." Λίγοι όμως λένε "σε χρειάζομαι γιατί σε αγαπώ"...

-Τα πιο ωραία συναισθήματα είναι αυτά που δεν βρίσκεις λέξεις για να τα περιγράψεις! Τα ομορφότερα λόγια βρίσκονται πίσω από την σιωπή ενός βλέμματος

-Ο μόνος άνθρωπος που αξίζει τα δάκρυα σου, δεν θα σε κάνει να κλάψεις ποτέ

-«Αν δεν αγκαλιάσεις τον εαυτό σου εσύ πρώτα, μην περιμένεις να το κάνει άλλος» Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ...

-Αν αγαπάς κάποιον πολύ άσ' τον να φύγει! Αν γυρίσει είναι δικός σου! Αν δεν γυρίσει, δεν ήταν ποτέ!

-Δεν αγαπά πραγματικά όποιος δεν αγαπά για πάντα. Σ αγαπώ... Το μεγαλύτερο ψέμα

-Αν αυτός είναι ο δικός σας τρόπος να αγαπάτε, σας παρακαλώ να με μισήσετε

-Κανένα φάρμακο δεν υπάρχει για την αγάπη, εκτός από την ίδια την αγάπη.

Να θυμάσαι...Ο έρωτας και η αγάπη είναι σαν την θάλασσα. Χίλιοι την χαίρονται, ένας την πληρώνει.